ابوالحسن محمد بن حسین بن موسی بن محمد بن موسی بن ابراهیم بن موسی بن جعفر علیه السلام معروف به سید رضی و شریف رضی برادر سید مرتضی که زودتر از برادر بزرگوار خود جهان فانی را وداع نمود.
آن دو در سنین کودکی متأسفانه پدر خود را از دست داده و در دامان مادر پاکدامن به نام فاطمه از خاندان شریف و اصیل پرورش یافته اند و از کودکی هم خویش را مصروف علوم دینی و قرآنی نموده از نبوغ و هوش و استعداد خدادادی نیز برخوردار بودند. شبی شیخ مفید علیه الرحمة در خواب دید که فاطمه زهرا سلام الله علیها دست نور چشمان خود امام حسن و امام حسین علیهما السلام را گرفته و به جلسه درس شیخ مفید وارد شدند. به شیخ فرموده یا شیخ این دو را دروس فقهی بیاموزز پس از بیداری از خواب خویش سرطىان ومتحير بود که مرا چه رسد که به آن بزرگواران درس فقه آموزم پس از مدتی که به جلسه درس و بحث می نشیند زنی را مشاهده می نماید که دست دو کودک خود شریف مرتضی و شریف رضی را گرفته و به محضر استاد وارد می شود و همان جمله حضرت زهرا سلام الله علیها را این فاطمه سیده بشیخ می گوید که این دو کودک را دروس فقه بیاموز. شیخ فوراً متذکر خواب دیشب خود گردید اشک در چشمانش حلقه زد و به احترام آنان از جا برخاست و پس از سلام خواب خویش برای آنها بازگو کرد.
هر چند آنان خود سعی کامل در تحصیلات فقهی و مکتبی داشتند اما شیخ روز به روز علاقه اش به آن دو نوجوان زیادتر می شد و از پیشرفت آنها لذت می برد سید رضی در نوجوانی ادیبی ماهر و شاعری سخنور بود و دیری نگذشت که به اندک زمان در علوم اسلامی سرآمد گردید. شریف رضی در بیست سالگی به درجه اجتهاد رسید و به تمام علوم فقه و اصول، تفسیر و حدیث و علم کلام مهارت داشت و در سی سالگی حافظ تمام قرآن بود.
نوشته اند وقتی خطیب بغداد، ثعالبی و ادبای بزرگ عرب و همچنین ادیبان دربار آل بویه اشعار نغز او را خواندند اعتراف نمودند در این زمان اشعاری بدین زیبایی و شیوایی ندیده اند برای او جایزه ها ارسال داشتند نپذیرفت وپس فرستاد. با این حال این دو برادر دست بخشنده ای داشتند. مدارسی دینی تأسیس نمودند و شهریه دانشجویان آن را از مال خویش می پرداختند اما مهمتر خدمتی که به جهان اسلام نمود جمع آوری کلمات و خطبه ها و نامه ها و مواعظ مولا امیرمؤمنان علی علیه السلام به نام نهج البلاغه می باشد که بعد از قرآن و سخنان پیامبر از بهترین کتب اسلامی و مشهور باخ القرآن می باشد که از قرن چهارم تا حال که اوایل قرن پانزدهم است چندین بار تجدید چاپ گردیده و متجاوز از سی شرح بدان نوشته اندز شریف رضی در سن 47 سالگی به سال 406 اوایل قرن پنجم وفات نمود و موجی از تأسف خاک عراق و شیعیان جهان را فرا گرفت. شریف مرتضی به قدری ناراحت بود که فرمود طاقت دیدار جسد برادر را ندارم، دیگری به او نماز بخواند. شریف رضی با این سن کم از لحاظ کمیت و کیفیت خدمات بسیار ارزنده به جهان اسلام نمود نوشته اند چندی پس از وفات جسد او را در کربلای حسینی نزدیک قبر جدش ابراهیم مجاب فرزند باب الحوایج دفن نمودند.
*منبع
پایگاه شعائر